Te vaak blijven we steken in inactiviteit. De constante twijfel, perfectionisme,afleidingen en planning houden ons tegen om echte vooruitgang te maken.

Alhoewel ik geen voorstander ben van wervelende, ondoordachte actie, geloof ik tevens dat mensen zichzelf verliezen in de afleidingen van deze wereld en uit het oog verliezen wat echt belangrijk is en zo zichzelf verhinderen iets te presteren dat echt belangrijk en verbazingwekkend is.
Dus zou ik jullie vandaan enkele kleine regels voor actie voorstellen – gewoon enkele kleine zaken van het gezonde verstand, die we zo vaak uit het oog verliezen.

Denk niet te lang na. Te lang nadenken zorgt er meestal voor dat je vast komt te zitten. Dat je rond draait in cirkels. Even nadenken is een goede zaak.  Het is goed om een duidelijk beeld te hebben van waar je naar toe wil. Maar blijf er niet in vasthangen. Doe gewoon wat je wil doen!
Begin gewoon. Alle planning in de wereld zal je geen stap dichter bij resultaten brengen. Je moet die eerste stap nemen, ongeacht hoe klein of wankel. Mijn persoonlijke motivatie om bijvoorbeeld te gaal lopen is; knoop je schoenen vast en stap de deur uit, de rest komt dan wel vanzelf.

Vergeet perfectie. Perfectionisme is de aartsvijand van actie. Stop er onmiddellijk mee. Je kan niet toelaten dat perfectionisme je tegen houdt om iets te doen. Fouten kan je rechtzetten, maar afwezigheid van actie niet. Begin er dus aan.
Verwar beweging niet met actie. Het is een veelgemaakte fout. Een hoop activiteit is iets anders dan actie. Wanneer je merkt dat je teveel zaken tegelijk doet, slow down! Focus!

Focus op de belangrijke zaken. Laat alle afleidingen vallen, focus je op de belangrijkste zaken die je vandaag moet doen, en doe ze! Dat is je exclusieve focus. Wanneer dat gedaan is, begin opnieuw met het volgende item.
Ga traag en bewust vooruit. Wees bedachtzaam. Actie is niet gelijk aan snelheid. Dat zal vaak leiden tot fouten. En alhoewel perfectionisme geen noodzaak is, is nonchalance dat evenmin.

Neem kleine stappen. Te veel ineens willen doen, za&l de actie meteen doen stilvallen. Kleine stappen werken steeds beter. Kleine welgerichte slagen, kunnen immers een berg doen verkruimelen. En elke stap is een overwinning, die je zal aanzetten verder te gaan.
Negatief denken brengt je nergens. Echt, stop er mee! Twijfelen aan jezelf? De aandrang om op te geven? Jezelf ervan overtuigen dat het ok is om even te stoppen en later de zaken terug op te nemen? Stop ermee. Accepteer het niet!  Wel, OK, een beetje afleiding is niet zo erg. Maar positief denken, hoe dwaas het ook klinkt,  werkt! Het is praten met onszelf, en we hebben de vreemde gewoonte om de dingen die we onszelf vertellen om te zetten in werkelijkheid.

Vergaderingen zijn geen actie. Dit is een wijdverspreide misvatting binnen management. Ze houden meetings om dingen gedaan te krijgen. Meetings, echter, staan steeds in de weg van zaken gedaan te krijgen. Stop ermee.
Praten is (meestal) geen actie. Behalve wanneer de actie die je moet ondernemen een lezing, een speech of een training geven of zo is. Of wanneer je een nieuwslezer bent op TV. Maar meestal is praten gewoon maar praten. Communicatie is noodzakelijk, maar verwar het niet met actie!

Plannen is geen actie. Natuurlijk moet je plannen.  Doe het, zodat je weet wat er moet gebeuren, en begin dan zo wnel mogelijk met de echte actie.
Er iets over lezen is geen actie. Je leest nu een artikel over actie. Ironisch, ik weet het. Maar laat dit het laatste zijn, nu moeten we gaan werken!

Soms ie het beter niets te doen. Dit is waarschijnlijk het meest ironische item op deze lijst. Maar echt, soms merk je dat actie meer kwaad doet dan goed. Denk er dan even over na of het wel zinvol is actie te ondernemen. Of beter nog, doe dit vooraf, is actie noodzakelijk? Ondeneem enkel actie wanneer het nodig is.