Randall heeft 12 jaar ervaring als zelfstandig sales consultant in diverse domeinen (software, hardware, communicatie, grafisch, media),op niveau van sales director, sales manager. Hij trekt de strategische krijtlijnen uit, en heeft ervaring in diverse landen (ENG, Zwitserl, Duitsl, NL, BE, USA…)
Toen ik tien jaar geleden uit Nederland naar België kwam wonen viel mij één ding heel sterk op, de mensen spraken heel veel in de “wij” vorm. Natuurlijk is het “wij-gevoel” binnen een bedrijf of afdeling een droom van elke manager maar is “wij” altijd zo positief?
“Wij gaan ons wassen” zei een verpleegster ooit tegen mij in het ziekenhuis. Ik kreeg allerlei visioenen van een verpleegster die met mij in bad ging (sorry, ik was nog een puber) maar uiteindelijk bleek dat zij mij ging wassen, ze bedoelde dus eigenlijk: ”Ik kom u wassen”, een heel ander iets dan wat ze in eerste instantie voorstelde.
Wij is het persoonlijk voornaamwoord eerste persoon meervoud, heel statisch gezegd doch heel correct. Wij duidt niet op de spreker of de schrijver want dat is één persoon dus “ik”, “wij” is dus “ik en andere personen”. Als je “wij” zegt dan breng je jezelf in een groep en daar begint de “ik” versus “wij” In Nederland wordt een brief in de “wij” vorm niet op prijs gesteld, in België wordt “ik” vaak als arrogant gezien en wordt het vergoelijkt door “wij” te zeggen. Er zijn echter maar twee uitzonderingen van “wij” voor één persoon, Pluralis majestatis, oftewel koninklijk meervoud, dit laat de vraag rijzen of “ik” wel zo arrogant is? De tweede uitzondering is Pluralis modestiae (bescheidenheidsmeervoud) dit is het gebruik van het woord “wij” uit bescheidenheid, terwijl men ik “ik” bedoelt. De spreker wil niet de aandacht op zichzelf richten of arrogant overkomen, dit stelt de vraag ,moet een verkoper geen aandacht op zich vestigen of bescheiden zijn?
Als ik een offerte schrijf en ik spreek over “wij” dan neem ik zelf een afstand van wat ik schrijf want ik veronderstel dat ik samen met andere deze offerte schrijf. Als er een probleem is heb ik dat niet gedaan want wij hebben het gedaan en in de “wij” kunnen allerlei vingers naar iedereen wijzen. Dus als ik “wij” lees dan denk ik altijd dat de verkoper niet zijn verantwoording wil nemen en geen relatie met mij wil opbouwen of onderhouden, “wij” is ontwijken.
Als je de “ik” en “wij” combineert dan krijg je een veel betrouwbaarder verhaal. “wij bieden u een ruim gamma aan producten” zegt dat het bedrijf iets levert en je bij het bedrijf te rade moet gaan als er iets is. Daarentegen als je zegt “wij bieden u een ruim gamma aan producten en ik zal zorg dragen voor een correcte afhandeling van uw opdracht” dan neem je als verkoper de verantwoording voor de klant. Voor een klant is de laatste zin veel interessanter en toont de verantwoordelijkheid die hij in een verkoper zoekt.
Kortom een juist gebruik van de combinatie “wij” en “ik” maakt je verkoopsgesprek veel krachtiger en laat je offerte meer opvallen en betrouwbaarder over komen. “Ik” is een krachtig statement die verantwoording uitstraalt. Ik ben degene die het beste voor heeft met de klant.