En waar ging die angst overigens over?  Wat is er zo angstwekkend aan mist of duisternis?  Voornamelijk het feit dat je niet weet wat er op je af komt.  Het is een oeroude angst, die ons beschermde tegen onverwachte aanvallen.  Wij mensen zijn visueel georiënteerd.  In mist of duisternis, zie je een aanval van een roofdier niet op je afkomen.  Daar komt die angst vandaan.

Doorheen de jaren leren we dat er niets schrikbarend in de duisternis van onze slaapkamer verscholen is.  Dat mist enkel water is, en de vreemde vormen die we er in zien enkel vervormde beelden zijn van de werkelijkheid, geen demonen of monsters die op ons afkomen.

Eens we beseffen dat deze angsten zinloos zijn, verdwijnen ze voor enkele jaren, maar later in het leven steken ze terug de kop op.  Neen, het duister en de mist jagen ons geen angst meer aan, maar wel een andere vorm van onzekerheid.

Deze angst treed op in omstandigheden die naar het extreme leiden.  Hij uit zich in depressies en burn-outs.  Het wordt een innerlijke uitputtingsslag.  We nemen een blijvende verdedigende houding aan.  We zijn blijvend alert en zien terug alles om ons heen door een waas van mist.  De realiteit dient zich vertekend aan, werkelijkheden nemen de vorm aan van demonen en monsters.

Dit zie je bij medewerkers van organisaties die ofwel heel snel groeien (en het dus goed doen) en organisaties waar het minder gaat.  Je ziet deze zaken veel minder bij stabiele organisaties, die rustig voortkabbelen.  Overal waar de helderheid en zekerheid afwezig is, laat deze oude angst zich weel voelen.

Maar ook in organisaties aan de uiteinden (snelle groeiers en organisaties in moeilijkheden) zijn er uitzonderingen. Ook hier kan je bedrijven vinden die ondanks dat alle omstandigheden aanwezig zijn, de angst weg blijft.  Waar zit het verschil?

Organisaties die deze angst weten te weren, beschikken over leiders die er in slagen hun medewerkers een zekerheid te bieden op een ander niveau.  Binnen grote organisaties kan je dit verschil zelfs merkten tussen departementen of teams onderling.  Waar bij de een de angst en onzekerheid welig tiert, zal bij de andere rust en zelfzekerheid primeren.

Waar bieden deze leiders hun medewerkers dan zekerheid in?  Zekerheid bieden ze in waarden, in een consistente bekommernis over het goed van de anderen en in een duidelijke visie.  Het zijn niet noodzakelijk de charismatische leiders die dit realiseren.  Het zijn leiders van alle types, die zich engageren om een consistent waardekader te beleven en – op dat vlak – compromisloos eerlijk en rechtlijnig zijn.

Ze weten wat ze willen, hoe ze het willen en binnen welke grenzen.  Ze betrekken hun mensen en maken nooit valse beloftes.  Ze genieten geloofwaardigheid en aanzien.  Ze zijn niet op zichzelf gericht en haten meestal de personen cultus die zoveel opgang maakt.  Ze richten zich op waarden, mensen en doelstellingen.  Ze verkopen geen onzin, maar dromen.  Ze bouwen hun geloofwaardigheid door het realiseren van deze dromen op een consistente manier.  Meer nog, ze willen best hun dromen bijstellen, indien ze in conflict treden met de waarden die ze propageren en opleggen.

Wil je ook aan de duisternis en de mist voorbij?  Lees dit artikel dan nog eens, en vraag je af hoe het met je zelf gesteld is.  Zie je demonen en monsters onder het bed?  Is de realiteit zoals jij die ervaart anders dan hoe anderen dit zien?  Mogelijk waar je rond in een mist.